माझ्या स्वप्नातला भारत
(स्वातंत्र्य दिन विशेष लेख: समीर बेग)
प्रत्येक भारतीयाच्या हृदयात एक स्वप्न असतं – एका समृद्ध, सुंदर, आणि सशक्त भारताचं. आज जेव्हा आपण स्वातंत्र्याचा अमृत महोत्सव साजरा करत आहोत, तेव्हा माझ्या मनात उमटतंय — माझ्या स्वप्नातला भारत कसा असेल?
मी माझ्या स्वप्नातला भारत असा देश असेल जिथे जाती-पाती, धर्म, भाषा, प्रांत या साऱ्या भिंती कोसळलेल्या असतील. माणूस माणसाशी फक्त माणुसकीच्या नात्याने जोडलेला असेल. इथं द्वेष नसेल, भेदभाव नसेल — असेल फक्त प्रेम, समजूत आणि एकमेकांच्या सुख-दुःखात सामील होण्याची भावना.
माझ्या स्वप्नातल्या भारतात प्रत्येक मुलगा आणि मुलगी शिक्षित असेल. शिक्षण फक्त अधिकार नसून, एक संधी असेल स्वतःला घडवण्याची, देशाला आकार देण्याची. गरीब घरात जन्मलेलं मूलही वैज्ञानिक, डॉक्टर, शिक्षक किंवा कलाकार होऊ शकेल — फक्त कष्ट आणि बुद्धीच्या जोरावर.
माझा भारत शेतकऱ्यांचा देश आहे, आणि माझ्या स्वप्नातला भारत असा असेल की इथल्या शेतकऱ्यांना त्यांच्या घामाची योग्य किंमत मिळेल. त्यांच्या आत्महत्या थांबतील, आणि ते अभिमानाने म्हणतील, “होय, आम्ही या देशाचे अन्नदाते आहोत.”
स्वच्छ, हिरवागार, प्रदूषणमुक्त भारत ही माझ्या डोळ्यांपुढील सुंदर कल्पना आहे. माझ्या स्वप्नात रस्त्यांवर कचरा नसेल, नद्या स्वच्छ असतील, आणि प्रत्येक गावात पिण्याच्या पाण्याची सोय असेल. पर्यावरणाची काळजी घेणारा हा देश केवळ प्रगतीच्या नावाखाली निसर्गाची हानी करणार नाही.
माझ्या स्वप्नातला भारत म्हणजे महिला सशक्तीकरणाचा आदर्श. इथल्या स्त्रिया रात्रीही निर्धास्तपणे रस्त्यावर चालू शकतील. त्यांच्या आकांक्षा आकाशाला भिडतील, आणि त्यांना रोखणारं समाज कुठेच दिसणार नाही.
हा भारत डिजिटल असेल, परंतु माणुसकी हरवलेला नसेल. तंत्रज्ञान प्रगतीचं साधन असेल, पण नात्यांच्या ओलाव्यावर कुठेही ताण येणार नाही.
स्वातंत्र्य म्हणजे केवळ विदेशी सत्तेपासून मुक्ती नव्हे, तर मानसिक गुलामगिरीपासूनही मुक्त होणं. माझ्या स्वप्नातला भारत म्हणजे असा देश जिथे प्रत्येक नागरिक जबाबदारीने वागेल, देशप्रेम हे केवळ घोषवाक्य न राहता कृतीतून प्रकट होईल.
आज आपल्याला स्वातंत्र्य मिळून ७८ वर्षे झाली आहेत. आपल्या पूर्वजांनी स्वप्न पाहिलं होतं स्वतंत्र भारताचं. आता आपली जबाबदारी आहे — असा भारत घडवण्याची की जो केवळ स्वतंत्र नसेल, तर सर्वार्थाने समृद्ध, सुसंस्कृत आणि सर्वांसाठी सुरक्षित असेल.
माझ्या स्वप्नातला भारत अजून पूर्णपणे साकार झालेला नाही — पण मी खात्रीने म्हणतो, प्रत्येक भारतीयने थोडं थोडं योगदान दिलं, तर ते स्वप्न आपण नक्कीच साकार करू शकतो.
- जय हिंद! वंदे मातरम्!
